Mara en Iris 13-04-2016

Het geboorteverhaal van Mara en Iris

Op 9 februari 2016 krijg ik een email van Sandra, ze is dan 28 weken zwanger van een eeneiige tweeling.
Ze wilt heel graag de geboorte op een professionele manier vast laten leggen en vraagt zich af of ze nog op tijd is met de aanvraag.
We moeten dus vrij snel handelen. Uiteraard maak ik snel een afspraak met Sandra en haar partner Victor.
Op 23 februari zien we elkaar voor het eerst en het is hartstikke gezellig. Sandra heeft veel vragen, ze is goed voorbereid. Fijn is dat! De weg die Victor en Sandra hebben bewandeld om zwanger te worden was geen makkelijke weg! Wat een indrukwekkend verhaal.
De bedoeling is dat de kindjes middels een natuurlijke bevalling geboren gaan worden. Wel wordt de bevalling ingeleid, dit wordt bijna altijd gedaan bij een eeneiige tweeling omdat ze de placenta delen en die kan minder goed van kwaliteit worden naar mate het einde van de zwangerschap in zicht komt.
Na het gesprek besluiten Victor en Sandra een paar dagen later dat ze mij er graag bij willen hebben. Zoals elke keer, voel ik me gevleid en zeer vereerd.
De geboorte staat gepland op 6 april.
Ze moeten lekker vroeg in het ziekenhuis zijn, een lange dag voor de boeg.
Echter loopt alles anders…
De inleiding verloopt niet zoals gewenst. Om een lang verhaal kort te maken, na ballonnetjes, pillen, slaapfeestjes in het ziekenhuis en losse ziekenhuisbezoeken in de 7 dagen daarna, wordt uiteindelijk besloten op 13 april om 22:00 uur, als blijkt dat Sandra niet verder komt dan 5 cm ontsluiting, de kindjes te gaan halen middels een keizersnede. Sandra had uiteindelijk op 13 april weeën, maar de ontsluiting kwam niet verder. Tevens kreeg Sandra verhoging na de ruggenprik wat effect had op 1 van de twee kindjes, dat was een risico.
Toen Sandra en Victor het nieuws kregen dat het geen natuurlijke geboorte zou gaan worden, maar die avond nog een keizersnede zal plaats vinden was er natuurlijk teleurstelling, Sandra had het zo graag zelf gedaan. Maar toch ook opluchting. Eindelijk zouden ze hun kindjes (waarvan ze nog steeds niet wisten welk geslacht) in hun armen kunnen houden binnen zeer korte tijd.
Een vraag van Sandra was gelijk, mag Joyce mee? Deze vraag kwam direct bij mij binnen. Ik wist dat ik me moest voorbereiden op een OK, maar dit zou voor mij de eerste geboorte binnen de OK zijn. Ik ging een keizersnede vastleggen! Zo spannend als ik het vond, zo enthousiast was ik ook. Vroeger was ik een enorme sukkel met bloed en pijn. Hier moest ik dus even doorheen, maar hey, ik wil dit voor Victor en Sandra vastleggen en we hebben het hier over gehad.
Het mocht, het team dat de operatie ging doen was akkoord! Geweldig!
Toen ging alles in een stroomversnelling.
Victor achter het bed van Sandra aan, alles was gereed in de OK. Het ging nu echt gebeuren. Victor en Sandra gingen er heel snel achter komen of zij 2 jongens of 2 meisjes zouden gaan krijgen. Victor was overtuigd van 2 meisjes. Ik stiekem ook vanaf de dag dat ik ze voor het eerst had ontmoet.
Vlak voordat we de OK in gingen, kregen Victor en ik een mooi pak aan, compleet met muts. Stond ons geweldig, toch Victor?!
Victor was op van de zenuwen, hij kreeg een mooie plek naast Sandra, dicht bij haar. Ik heb de OK even rond gekeken, het licht was fijn en ruimte genoeg! Gek genoeg werd Victor naast Sandra heel rustig. Sandra voelde zich duidelijk niet zo fijn, ze was wat angstig voor het gevoel dat de operatie zou geven. Met name de druk die zou worden uitgeoefend op haar buik. Gelukkig was er ook een hele lieve anesthesie assistent die haar op haar gemak stelde.
Het ging ontzettend snel, Sandra kreeg een mooie roze buik en al snel begon de operatie.
Op het moment dat de kindjes uit de buik van Sandra gehaald zouden gaan worden, zou ik aan die kant van het scherm gaan fotograferen.
Wat was dat mooi om te zien! Een enorm team van artsen, verpleegkundigen en assistenten die zich bekommeren om de zorg van 4 mensen.
Sandra en Victor wilden graag dat Victor het geslacht van de kindjes tegen Sandra zou zeggen.
Het eerste kindje kwam eruit, een meisje!! Ze heet Mara! Ze weegt 2585 gram en is geboren om 22.42 uur.
Haar zusje Iris wordt geboren om 22.44 uur en weegt 2335 gram.
Wat een wonder! En wat keek Victor trots!
Beide kindjes werden ook over het scherm laten zien aan Sandra. Wat een geluk!
De meiden werden verzorgd bij de verpleegkundigen en Victor ging natuurlijk kijken.
Inmiddels werd Sandra verder verzorgd, de placenta werd er netjes uitgehaald, die hebben we later uitgebreid bewonderd.
Ik volgde Mara en Iris overal waar ze gingen. Ook Victor week geen moment van hun zijde. Na het checken van de meisjes mochten ze met Victor mee naar Sandra. Wat een ontmoeting! Zo mooi.
Omdat Sandra nog op de OK moest blijven om de keizersnede netjes af te ronden, mocht Victor vast naar de kamer met Mara en Iris.
Hij genoot met volle teugen. De tijd vloog voorbij en voordat we het wisten was Sandra weer terug op de kamer.
Al snel mochten Mara en Iris bij Sandra liggen en gingen ze aan de borst. Dit ging goed! Wat prachtig!
De wens was dat ik de placenta vast zou leggen op foto, ontzettend bijzonder hoe dit in elkaar zit. 2 kindjes, 1 placenta met alleen een dun vlies wat hen scheidt.

Geheel vol adrenaline maar ook ontzettend moe keerde ik terug naar huis. Wat een ervaring en wat een prachtige meisjes!!
Victor en Sandra ontzettend veel geluk met jullie Mara en Iris.
Bedankt dat ik bij deze emotionele en belangrijke gebeurtenis mocht zijn!

Liefs Joyce