Kyra en Lara 21-12-2017

Op 15 november krijg ik een email van Bonnie dat ze zwanger is van een tweeling en door haar moeder geattendeerd was op de mogelijkheid van een geboortefotograaf bij de bevalling.
Bonnie is al 7 jaar bezig met zwanger worden en bewust alleenstaande moeder.
Het is een lange weg hiernaar toe geweest, maar nu zijn er dan echt 2 wondertjes onderweg.
Bonnie weet al dat het 2 meiden worden, super leuk natuurlijk!
We spreken af dat ik voor een kennismaking naar haar toe kom en dat haar moeder er ook zal zijn. Haar moeder zal ook bij de bevalling aanwezig zijn.
Op 21 november hebben we een super gezellig gesprek en van beide kanten klikt het.
Ik mag voor Bonnie de geboorte van haar 2 meisjes wonders vast gaan leggen en daarnaast na een tijdje nog een reportage met de meiden maken.
Zo gaat het dat Bonnie helaas op 15 december opgenomen wordt ter observatie voor evt zwangerschapsvergiftiging. Het is duidelijk dat de artsen niet willen dat de meisjes langer dan 36 weken gaan blijven zitten.
Op 18 december gaat er begonnen worden met de inleiding van de bevalling. Bonnie heeft beginnend HELLP syndroom met a-typische verschijnselen.
De inleiding duurt uiteindelijk tot 21 december. Scenario’s van natuurlijk bevallen tot onder narcose een keizersnede passeren allemaal de revue tijdens de gesprekken.
Zware dagen voor Bonnie en haar moeder. Trouwens ook voor haar vader en broer die intens meeleven.
Bonnie wilde graag zonder pijnbestrijding bevallen, maar is nu toch wel heel erg blij dat ze een ruggenprik heeft gekregen. Een inleiding kan ook gewoon wel heel erg zwaar zijn.
Uiteindelijk komen de meisjes Kyra en Lara op 21 december om 22.04 uur en 22.10 uur ter wereld.
Wat zijn ze ontzettend klein. Later blijkt dat Kyra 1845 gram weegt en Lara 1605 gram.
Beide meiden gaan direct naar de neonatologie en worden goed in de gaten gehouden met hier en daar een hulplijntje.
De geboorte van de meisjes ging niet vanzelf. Kyra kwam als eerste maar had geen ruimte. Bonnie moest dus ingeknipt worden en Kyra kreeg een vacuümcup op haar hoofdje. Op deze manier kon Kyra geboren worden. Kyra had een hele korte navelstreng dus moest eerst los geknipt worden, maar mocht daarna heel even bij Bonnie liggen. Wat een ontlading! Even bij mama en daarna gelijk voor alle controles. Ze doet het goed! Pffff wat een opluchting.
Lara lag helemaal verkeerd, ze lag met haar ruggetje in de richting van het geboortekanaal. De gynaecoloog moest dus op zoek naar een beentje om Lara geboren te laten worden. Zij is dus eerst met de beentjes geboren en daarna de rest van haar lijfje. Ik moet je eerlijk zeggen dat ik dit ontzettend heftig vond om te zien. Ik heb echt wat tranen gelaten. Toen Lara geboren was, was ook haar navelstreng te kort maar Bonnie mocht even aan haar hoofdje voelen terwijl ze de navelstreng doorknipten. Daarna moest ze gelijk mee met de verpleegkundigen.
En die Bonnie onderging alles zo rustig! Net als haar moeder, die geen moment van Bonnie’s zijde afweek.
Op het moment dat Kyra en Lara geboren waren en bleek dat ze het beide goed deden en de juiste zorg kregen, brak Bonnie. Zoveel opluchting, zorgen, verdriet en geluk tegelijkertijd. Zoveel gevoelens ineens. Meid echt wat een sterke vrouw ben jij!!
Nadat we hebben gewacht tot de placenta’s geboren waren (de meiden zijn geen 1-eiige tweeling dus beide een eigen placenta) hebben we Bonnie even met rust gelaten om bij te komen en de nodige medische handelingen te laten verrichten.
We hoopten dat we naar de meisjes mochten, maar moeder is dan toch echt de eerste die erbij mag. En terecht!
Op de gang waren de vader van Bonnie en haar broer, Mario, aan het wachten. Ook zij leven al zoveel jaar met Bonnie mee en zijn blij dat nu eindelijk het moment daar was dat Bonnie zich moeder mag noemen.
Het wachten leek uren te duren, maar uiteindelijk kwam Bonnie naar de gang om haar kindjes te gaan bewonderen op de neonatologie.
Daar zagen haar vader en broer de meisjes natuurlijk voor het eerst, dat gaf wel een ontlading bij haar vader.
We mochten even blijven en de meiden bewonderen. De emoties stroomden door de afdeling. De meiden doen het goed.
Ik heb zoveel foto’s gemaakt als ik kon, maar het was natuurlijk ontzettend donker.
Beide meiden hebben de nodige medische ondersteuning gehad die uiteindelijk voor KYra niet lang duurde, maar voor Lara helaas wat langer.
Kyra mocht op 8 januari naar huis, Lara heeft het niet makkelijk gehad, zelfs van ziekenhuis verhuisd en weer terug maar op 23 januari mocht ook Lara lekker naar mama en haar zusje!

Lieve Kyra en Lara, jullie hebben een fantastische mama getroffen! Bonnie, bedankt dat je me hierbij mocht laten zijn. Je hebt een speciaal plekje gekregen.
Tot ziens bij de fotoshoot als jullie iets groter zijn!!

Dikke kus